ڈاکیا

ڈاکیا
تحریر محمد اظہر حفیظ

کبھی کبھی سوچتا ھوں ڈاکیا بن جاوں۔ لوگوں میں خوشی کی خبریں پھیلاوں ۔ منی آڈر بانٹوں بچے بچیوں کے داخلے کی اطلاع لیکر جاوں ھر ایک کو خوش رکھوں ۔ بس جو جیسے مجھ تک پہنچے ویسے ھی لوگوں تک پہنچاوں۔
میرا آج پہلا دن ھے نوکری پر ۔
لفافے مختلف علاقوں کے علیحدہ کئے جارھے ھیں۔
اور میرے علاقے کے لفافے مجھے تھما دیئے گئے ۔ تھیلے میں ڈالے ھوئے میں ترتیب وار گھر گھر جانے کیلئے تیار تھا ۔ پہلے گھر کی کنڈی کٹھکائی۔ کاکا کون آ باھر۔ اماں جی ڈاکیا ۔ پتر اندر لنگ آ۔ جی ماں جی۔ کی خیر دی خبر لایا ایں پتر۔ نواں آیا اے جی ماں جی پت گرمی بہت اے گھڑے وچوں پانی پی لے۔ شکریہ ماں جی۔ اے تہاڈا خط اے باھرلے ملکوں۔ کھول کے سنا میرا پتر صاحب کی کہندا۔
پہلا خط تھا پہلا دن نوکری کا۔ بسم اللہ پڑھ کر کھولا۔
اسلام علیکم ماں جی کوئی چنگی خبر نہیں ھے
آج 12 ستمبر 1980 نوں تہاڈے پتر شاھد دا حادثے وچ انتقال ھوگیا اے لاش پاکستان بھیجنے والی نہیں تھی ادھر ھی دفنا دی ھے آپکے صفدر کا دوست
محمد جہانگیر
سعودی عریبہ

میں نے خاموشی سے خط پڑھا اور چپ لگ گئی کیا سناوں اس بوڑھی ماں کو۔
کی گل اے پتر چپ کیوں اے
ماں جی صفدر بھائی دا خط اے۔ سنا میرا پتر کی لکھدا اے۔
میں نے سنانا شروع کیا

اسلام علیکم ماں جی
میں خیریت نال آں امید اے تسی وی خیریت نال ھوگے ۔ میری نوکری لگ گئی اے سعودی عرب وچ۔ تسی بلکل فکر نہیں کرنی ھر پہلی نوں میں خرچہ بھیجدا رھواں گا۔ میری کوشش اے پیسے جوڑ کے اپنی ماں نوں عمرے تے حج تے بلاواں۔ شاید میرے کولوں جلدی آ نہ ھوے ماں جی گھر وی پکا کرنا اے قرضے وی لانے نے۔تسی بس دعا کرنی اے۔
آپکا بیٹا صفدر

ماں جی نے اپنا دوپٹہ پھیلایا اور دعائیں دینا شروع کردیں
وے صفدرا جینودا رہ، اللہ تینوں ترقی دے وے، سوھنی ووھٹی دے وے، ساڈے گھر وچ وی بچے ھوون۔
اور میں رونے لگ گیا۔
پتر کی گل اے روندا کیوں اے ماں جی میری ماں نہیں جیڑی میرے واسطے دعا کرے۔ لے پترا میں وی تیری ماں ھی آں۔ بس تو آج تو میرا پتر میرا صفدر۔
آج بیس سال توں میں مہینے وچ دو واری جانا واں ایک واری اپنا لکھیا خط لے کے تے دوسرا اپنی ادھی تنخواہ لے کے۔
پتر کننے ورے ھوگئے میرے صفدر نوں گیاں ھن تے ویکھدا وی گھٹ اے پتہ نہیں کدوں آوے گا میرے سینے لگ ٹھنڈ پاوے گا پتہ نہیں میری زندگی وچ آوے گا وی کہ نہیں۔ پتر اس نوں خط لکھ تیری ماں بیمار رھندی اے ھن واپس آجا۔ میں نہیں حج عمرے کرنے۔ گھر وی کچا ھی ٹھیک اے ھن تے قرضیاں والے وی مڑ آنوں ھٹ گئے نے۔ تے توں وی نہیں آندا۔
کچھ تے دس دے اس جہان ملاقاتاں ھون گیئاں یا جین جوگیا اگلے جہاں ھی آوے گا۔
تیرے توں ودھ تے میرا پتر ڈاکیا ھے مہینے وچ دو واری آندا اے۔
پتر اوئے توں کدی اپنا ناں ھی نہیں دسیا میرے بچیا کننے سال ھوگیے ماں دا پتر بنے ھوئے
ماں جی میں ھی صفدر آں۔
توں وی میرا صفدر ای اے بچیا ۔
ماں دے سینے نال لگ ٹھنڈ پے جاوے۔
ماں واسطے بہت مشکل اے اولاد توں دور رھنا۔ پر پتہ نہیں اولاد کس طرح دور رہ لیندی اے۔ ماں جی بچے تے ماں تو دور جیندے وی مشکل ای نے پاواں جانواراں دے ھون تے پاواں انساناں دے۔
پتر خیر دی گل کر ماں صدقے اپنے صفدر تے ۔ صفدر دی آئی مینوں آجاوے۔
اور ماں ایک ھچکی لے اگلے جہاں ٹر گئی تے کل اسدا جنازہ اے۔
اے تے اک گھر اے تے میں کئی گھراں دا ڈاکیا آں، کیتے میں صفدر واں ،کیتے فیصل واں،کیتے توقیر واں، کیتے عثمان آں تے کیتے کوئی وی نہیں دروازہ بند اے تے میرے ھتھ وچ منی آڈر اے۔
تے کننے لفافے میرے گھر نے جیڑے میں کدی پہنچائے ھی نہیں۔
20 ورے میری سروس ھوگئی اے کئی لفافیاں دیاں چٹھیاں میں بدل دینا واں تے کئیاں دے مضمون۔
لوکی کیندے توں کی ترقی کیتی بابو ڈاکئے ،نہ ویاہ،نہ گھر تے نہ ھی آج تک سائیکل بدلی۔
کی دساں جو سکون اس ڈاکئے کول اے او کسے ھور کول نہیں۔
ڈاکیے دی ڈیوٹی امانتاں پونچان دی اے دکھ پونچان دی نہیں۔
آو سب مل ڈاکئے بنئے سکھ ونڈئیے تے دکھ کول رکھ لئیے۔

Prev پچھلی نمائش
Next نشئی

Leave a comment

You can enable/disable right clicking from Theme Options and customize this message too.